Het ruige Djúpalónssandur hoort zeker thuis op de lijst met must-see bezienswaardigheden op Snaefellsnes. Sterker nog, het strand wordt vaak genoemd in het rijtje met mooiste zwarte stranden in IJsland en dat is natuurlijk niet voor niets. Golven slaan hier met brute kracht op de kust, ruige lavarotsen rijzen omhoog en overal voel je de aanwezigheid van een lange, soms dramatische geschiedenis. Djúpalónssandur is zo’n plek waar natuur, cultuur en legendes samenkomen.
Read this article in EnglishGeschiedenis van Djúpalónssandur en Dritvík
Eeuwenlang was Djúpalónssandur een van de belangrijkste vissersplaatsen van Snaefellsnes. In de baai lagen tientallen vissersboten die in het voorjaar de zee op gingen voor het vangen van kabeljauw en andere vissoorten. Het nabijgelegen Dritvík speelde hierbij een grote rol: hier werden de vangsten aan land gebracht en verhandeld. In de hoogtijdagen leefden er honderden seizoensvissers in eenvoudige hutten en tenten langs de kust, vaak in barre omstandigheden. Halverwege de 19e eeuw kwam er een einde aan deze intensieve seizoensvisserij, maar de verhalen en resten van die tijd zijn nog altijd voelbaar en zichtbaar in het landschap.
Wat je allemaal kunt zien en doen
Djúpalónssandur is meer dan alleen een strand. Terwijl je over de zwarte kiezelstenen loopt ontdek je grillige rotsformaties met namen die verwijzen naar oude legendes. Op het pad vanaf de parkeerplaats naar het strand loop je langs Gatklettur, een formatie met een groot gat er in. Midden op het strand staat Söngklettur, de “zingende rots”, die ooit werd gezien als een elfenkerk. Aan de zuidkant van het strand staat Kerling, een opvallende rotsformatie in zee die volgens de overlevering een versteende trollenvrouw met een vracht vis op haar rug voorstelt. Direct achter het strand liggen twee lagunes met zoet water, die de vissers gebruikten als bron voor drinkwater: Djúpulón en Svörtulón. In de 12e eeuw werd de Svörtulón gezegend door een bisschop en IJslanders geloven nog steeds dat het water van deze lagune een helende werking heeft. Wandel zeker even naar Dritvík cove voor de resten van de oude vissersnederzetting en naar de steencirkel waarvan men denkt dat die diende als oriëntatiepunt voor vissers.
Wrakstukken van schepen
Op het strand vallen meteen de metalen wrakstukken op. Het zijn de overblijfselen van het Britse vissersschip Epine GY7, dat in 1948 voor de kust verging waarbij veertien mannen om het leven kwamen. De roestige overblijfselen zijn bewust op het strand gelaten, als herinnering aan de gevaren van de zee en als monument voor de vissers die hun leven gaven.
Lifting stones (hijsstenen)
Op het strand vind je ook de beroemde hijsstenen (lifting stones): vier grote keien die vroeger als krachtproef dienden voor mannen die wilden meevaren. Zij moesten de stenen optillen en op een verhoging leggen om hun geschiktheid te bewijzen. De lichtste steen, Amlóði (“nutteloos”), weegt 23 kilo, gevolgd door Hálfdrættingur (“zwakkeling”, 54 kilo) en Hálfsterkur (“half sterk”, 100 kilo). Alleen wie de zwaarste steen, Fullsterkur (“volledig sterk”, 154 kilo), kon heffen, liet zien dat hij voldoende kracht had voor het zware vissersleven. In IJsland zijn “sterke mannen wedstrijden” vandaag de dag erg populair en stenen als deze worden dan ook veel gebruikt tijdens de strong men contests.
Fotograferen op Djúpalónssandur
Voor fotografen is Djúpalónssandur een waar paradijs. De contrasten tussen het zwarte strand, de witte schuimkoppen, het kleurrijke mos en het heldere zeewater zorgen voor een feestje als het om fotograferen gaat. Bij zonsopkomst en zonsondergang heb je een prachtige lichtinval tussen de lavarotsen en in de wintermaanden heb je op heldere dagen zelfs de hele dag mooi warm licht door de laagstaande zon. Maar niet alleen op zonnige dagen is het hier fijn fotograferen. Op mistige dagen heeft de plek een bijna mystieke sfeer en met veel wind komt de ruige omgeving extra tot zijn recht door het water dat met veel geweld tegen de rotsen slaat. Met een beetje geluk kun je zeehonden spotten; goed om je heen blijven kijken dus! Wil je een grotere kans hebben op het zien van zeehonden, stop dan zeker ook even bij Ytri Tunga, een goudgeel strand in het oostelijke deel van Snaefellsnes.
Parkeren bij Djúpalónssandur
Djúpalónssandur ligt aan de zuidkant van het Snaefellsnes schiereiland, in het Snaefellsjökull National Park. Vanaf de rondweg (road 574) is het een korte afslag naar de parkeerplaats, die direct bij het strand ligt. Vanaf hier loop je in enkele minuten naar beneden, een pad dat deels over lavastenen gaat maar goed te doen is. Het gebied is duidelijk aangegeven en eenvoudig te vinden; ook in de wintermaanden wanneer het landschap er nog ongerepter uitziet.
Overnachten in de buurt
Wil je Djúpalónssandur in alle rust ervaren, dan is het slim om in de buurt te overnachten. In het dorp Hellnar en in Arnarstapi vind je gezellige guesthouses en kleine hotels met uitzicht op zee. Ook Ólafsvík en Grundarfjörður kunnen goed dienen als uitvalsbasis en bovendien heb je hier meer voorzieningen. Overnachten in de omgeving geeft je de kans om zowel Djúpalónssandur als andere hoogtepunten van het schiereiland in je eigen tempo te verkennen.
Snaefellsnes ontdekken met een huurauto
Snaefellsnes ontdek je het gemakkelijkst met een huurauto. Je kunt stoppen waar en wanneer je wilt en plekken langs de zuidkust van het schiereiland als Djúpalónssandur, Londrangar en Arnarstapi gemakkelijk in een dag bezoeken. De wegen zijn over het algemeen goed begaanbaar en met een gewone auto prima te rijden. Zelf huur ik bijna altijd een auto bij Sunny Cars, waar ze een all-inclusive verzekering bieden. Zo ben je altijd, overal voor verzekerd en krijg je bij schade (ook door eigen schuld) je eigen risico terug betaald. Een huurauto geeft je de vrijheid om je eigen route te bepalen en steeds weer verrast te worden door nieuwe uitzichten en verborgen pareltjes!
